. . . . .اگر بخواهیم می آید

                                      یکی از دلایل بر غربت ان حضرت کمی  یاران  واعوان .است                                                                                               طبق احادیث زیادی هرگاه تعداد ۳۱۳ نفر از اهل اخلاص برایشلن جمع شود خداوند امر او را ظاهر میسازد. ژس ای انسان خردمند کمی تامل کن و ببین که چگونه سالها وقرنها گذشته واین تعداد برای آن حضرت میسر نشده واین قریترین شاهد بر غربت اوست.                                                                                                                           پس حداقل کاری که ازدستمان برایش بر میاید را دریغ نکیم وبرای برطرف شدن غربتش و تمام شدن غیبتش دعا کنیم                                                                                                                                    سلامتی و تعجیل در فرجش صلوات

کوه رضوی

در احادیث اسلامی، «کوه رضوی» یکی از اقامتگاههای حضرت قائم (عج) شمرده شده است.

امام صادق علیه السّلام از «کوه رضوی» بحث کرده، در پایان می فرماید:

«از هر درخت میوه در آن هست، و چه پناهگاه خوبی است برای شخص خائف، وه چه پناهگاه خوبی، صاحب این امر را در آن دو غیبت است، یکی کوتاه و دیگری طولانی.» («بحار الانوار»، ج ۵۲، ص ۱۵۳ و «الغیبة»، نعمانی، ص ۱۶۳)

در دعای ندبه هم می خوانیم:

«لَیْتَ شِعْری أیْنَ اسْتَقَرَّت بِکَ النّوی بَل أیُّ أرْضٍ تُُقِلُّکَ أوْ ثَری أبِرَضْوی أوْ غَیْرَها أمْ ذی طُوی

: کاش می دانستم که کجا دلها به ظهور و آرام و قرار خواهد یافت، در کدامین سرزمین اقامت داری؟ در سرزمین «رضوی» یا غیر آن؟ یا در دیار «ذی طوی» متمکّن گردیده ای؟

من ای کاش دانستمی جای تو کجا هست و دور است مأوای تو

بدانستمی بلکه نیز از مکان کجا سرزمین تو شد در جهان

برضوی و یا ذی طوی ساکنی تو یا غیر این هر دو جا ساکنی

از خصائص حکومت امام قائم (عج) قضاوت کردن او، مانند حضرت داوود علیه السّلام است. شیخ مفید می گوید: «چون قائم آل محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم قیام کند، مانند حضرت داوود علیه السّلام، یعنی بر حسب باطن، قضاوت کند، و بی هیچ نیازی به شاهد حکم کند. مهدی (عج) نقشه های پنهانی هر گروه را بداند و به آنان آن نقشه ها را بگوید. مهدی (عج)، دوست و دشمن خود را، با نگاه بشناسد. («الارشاد»، ص۳۶۵)

         بسم اله الرحمن الرحيم "والعصر ان انسان لفي خسر "

              اين آن لحظه ايست كه ما در خسرانيم ،چه مومن ،چه كافر ، چه خوب ، چه بد چه و چه وچه . . . . . . . ، كه از آن جمال بي مثال و آفتاب وصال بدوريم و محروم ، ماييم كه در صحراي بي آب و علف دنيا ، غريب و بي كس فتاده ايم و دست غفلت بدل نهاده، هر كس سويي فتاده .

افسوس و هزاران آه جانسوز ، كه خود نمي دانيم از چه منبع فيضي محروميم و گرفتار بيماري غفلت ، و همه و همه در خسران جبران ناپذيريم كه اين ايام فراق ايام بي حاصلي است و به قول شاعر : اوقات خوش آن بود كه با دوست به سر شد باقي همه بي حاصلي و بي خبري بود همه در خسران و بي حاصلي و بي خبري هستيم در طبقات و سنخيات مختلف يكي به ماديات ، ديگري با ملك و زمين و مال ، سه ديگر با منال و ميراث و عيال ، و آن ديگري به نماز و تقوا و دستار و اين يكي به كفر و ناسزايي و شهوات واين همان " اكثرهم لا يومنون " و " اكثرهم لا يعلمون " و هزاران"اكثرهم " ديگر قران ، و مگر نه اين است كه ما نيز جزيي از آن " اكثرهم " هستيم .

گفتند که تو بیایی خون بپا میکنی،جوی خون براه می اندازی واز کشته پشته میسازی و مارا از ظهور تو ترسانده اند.درست مثل اینکه حادثه ای به شیرینی تولد را کتمان کنند وتنها از درد زادن بگویند. ما از همان کودکی، تو را دوست داشتیم .با همه فطرتمان به تو عشق می ورزیدیم وبا همه وجودمان بی تاب آمدنت بودیم. عشق تو باسرشت ما عجین شده بود وآمدنت ،طبیعی ترین و شیرین ترین نیازمان بود . اما...  

اماکسی به ما نگفت چه گلستانی میشود دنیا، وقتی تو بیایی . همه پیش از آنکه نگاه مهر گستر و دستهای پر عاطفه تورا توصیف کنند شمشیسر تورا نشانمان دادند. آری...

آری ،برای اینکه گلها ونهالها رشد کنند ، باید علفهای هرز را وجین کرد واین جز با داسی برنده وسهمگین ممکن نیست. آری، برای اینکه مظلومان تاریخ ،نفسی راحت بکشند ، باید پشت وپوزه ظالمان و ستمگران را به خاک مالید و نسلشان را از روی زمین برچید .آری، برای اینکه عدالت بر کرسی نشیند ، هر چه سریر ستم آلود سلطنت راباید واژگون کرد وبدست نابودی سپرد.و همه اینها ، همان معجزه ای است که تنها از دست تو برمی آید وتنها با دست تو محقق میشود. اما...

چه انتظار عجیبی ...!

تو بین منتظران هم عزیز من چه غریبی

عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت

چه بی خیال نشستیم

نه کوششی نه وفایی

فقط نشسته ایم گفتیم خدا کند که بیایی...!

       سفیانی یک لشگر بسوی عراق و لشگر دیگری به سوی حجاز می­فرستد. لشگری که بسوی عراق می­رود در قرقیسیا با لشگری از کافران روبرو می­شود و جنگ بزرگی بین این دو گروه ستمگر در می­گیرد که به قولی صد هزار و به قولی دیگر شصت هزار کشته بر جای می­گذارد. این حادثه پدیده ای را بوجود می­آورد که تا آن هنگام چنین رخدادی برای زمینیان و آسمانیان بوجود نیامده و تا زمانی­که آسمان و زمین هست چنین اتفاقی نخواهد افتاد. کسی از آسمان طلوع می­کند و صدا می­زند: ای پرندگان آسمان و ای درندگان زمین! بشتابید و خود را از گوشت ستمگران سیر کنید

امیر المومنین(ع) در خطبه­ای می­فرمایند:

سفیانی بخاطر بغض و کینه و عداوتی که با آل محمد(ص) دارد هر کس را بیابد که نام او محمد، علی، فاطمه، حسن، حسین، جعفر، موسی، زینب، مریم، خدیجه، سکینه و رقیه باشد...

پرسیدیم یا امیرالمومنین دجال کیست؟ فرمود:دجال...

متاسفانه هنوز نفهمیدیم که قران برای همه دوران هاست فکر میکنیم شان نزول سوره یوسف جهت اطلاع ما از یوسف وساختن فیلم ازروی این داستان پر مغز قرآنیه... اما عزیز من قرآن داره با ما حرف میزنه و ما یا نمیخوایم گوش کنیم یا .... عزیزمن شاید خودت بهتر از من بدونی که قرآن داره با مثال یوسف و یعقوب یاد ما میده یاد ما میده که میشه یوسف زهرایی باشه که همه ندیده عاشقش بشن... اما دوست خوبم یه نکته رو یادمون رفته... قرآن داره با مثال یوسف و یعقوب یاد ما میده که چه کنیم...یعقوب پیغمبر خدا بود و از اخبار و احوال آگاه بود.میدونست پسرش سالمه.میدونست مشکلی نداره و در ناز و نعمته... اینهارو می دونست و چهل سال اشک ریخت...چهل سال بی تابی کرد...چهل سال مدام در فکر یوسف گمشده اش بود.اما کسی که داری به حرفام گوش میدی... یه سوال بپرسم؟